Sindre sin blogg …byggeblogg framover

14 dagar i Venezuela

Det vart ei litt spesiell jul i år. Sjølve julafta vart feire i ein leilegheit midt i Oslo sentrum, med eit plast juletre på heile 60cm. Eg kan ikkje sei eg kom i noko voldsam julestemning, for det var heller ikkje snø i Oslo. I tillegg måtte me stå opp kl. 0500 25. desember for å reise til Gardemoen.

Turen fekk ein god start med ein rask tur til Gardemoen, og ein smertefri tur gjennom innsjekking og sikkerheitskontrollen. Eg var ganske spent på flyturen, sidan dette var fyrste gong eg skulle på ein so lang ein. Flytida var satt til heile 11 timar, men vinden gjorde at det gjekk på 10.

Sjølv om dei viste heile fire filmar på turen, må eg sei eg kjede meg ein god del på flye. At ein faktisk tilbyr 7 dagars turar med so lang flytid skjønnar eg ikkje, for meg vil alt anna enn 14 dagar vere uaktuelt.

Møte med Venezuela var som alle andre plassar eg har vore, varmt og fuktig. Etter å ha vore over eit halvt døgn på reise var det godt og kome fram, og legge seg ned litt på rommet med aircondition. Standarden på rommet var som venta, heilt grei, ikkje noko luksus. Det skulle vise seg at me hadde eit lite maurproblem på rommet vårt, men det plaga ikkje meg nemneverdig.

Dei første dagane vart stort sett tilbrakt ved bassengkanten, med nokre små turar innom stranda. Bølgjene var nemleg i største laget dei første dagane for enkelte av deltakarane på turen. Men bassengkanten fungerte fint, det var tross alt her dei hadde plassert snackbaren og. Å ligge ved bassege har ein tendens til å verte kjedeleg, men for fyrste gong trivdes eg for bassenge. Det viste seg å vere ein liten ”flokk” med Iguana i trea rundt bassenge, so når eg kjeda meg kunne eg ta fram kamera, og reise på Iguanajakt. Særdeles underhaldande.

Men når ein først reise til eit nytt land, må ein nesten ut av hotellet og oppleve litt. Eg kunne godt ha tenkt meg og farta meir rundt i Venezuela, men 14 dagar går forferdeleg fort, og litt av poenget med turen var og slappe av. Hadde me reist på tur annakvar dag, hadde det vorte mykje stress. Men ein og anna utflukt vart det. Midtvegs i opphalde reiste me på ”Jeep Safari”. Dette var kort fortalt ein køyre tur rundt heile øya me budde på, ”Isla de Margarita”. Sjølv om det ikkje var so mykje spesielt å sjå på turen, tykte eg det var interessant og sjå kor dei lokale budde, og korleis det mindre turist infiserte områda såg ut. På turen var me og innom mangroveskogen, kor me farta rundt i ein liten båt. Utruleg fasinerande skog dette, det var lite dyreliv i denne, men skogen i seg sjølv er verdt og få med seg.

Me reiste og på ein tur til ei anna øy, nemleg Isla Coche. Me vart frakta at og fram med ein Katamaran, og tilbrakte dagen på ei fantastisk fin strand. Dette var ein tur ein hovudsakleg skulle slappe av på stranda, og det var akkurat det me gjorde.

Før eg reiste til Venezuela trudde eg det var eit billig land og leve i, det viste seg at eg tok smerteleg feil. Prisane er ganske like dei me har heime, og enkelte ting er faktisk dyrare. Sidan me budde på eit ”all inclusive” hotell, vart det ikkje dei store utgiftene uansett, men verdt og merke seg.

Det som fasinerte meg mest på turen var veret. Det viste seg at desember er regntida. Dette betydde heldigvis ikkje at det regna heile dagen, men at de kom ei skur og to om dagen. Det gjekk med andre ord i frå strålande sol og blå himmel, til PISSREGN og heilt overskya, og tilbake til sol og blå himmel på 10 min. Heilt fantastisk og sjå på.

Eg kan på det varmaste anbefale andre og reise til Venezuela.